مخالفت با برجام بدتر است یا مخالفت با رهبری؟!

چه کسانی دولت را در مقابل رهبری میپسندند؟!

دیگر کسی نیستکه متوجه یکبهدوهای آشکارِ بعضی آقایان با رهبر انقلاب نشده باشد اما انگار خیلیاز بزرگان تصمیم گرفتهاند ببینند و بشنوند و سکوت کنند

گروهسیاسی مدیریت، مهندس علی کاظمی: رهبر انقلاباخیراً بهوضوح تأکید کردهاند برجام دستاورد مشخصی نداشته؛ سفر هیئتهای خارجی تاامروز ثمری به بار نیاورده؛ و شش ماهی که گذشته مدتزمان کمی نبوده اما منافعبرجام دیده نمیشود... اما آقای رئیسجمهور با اعتمادبهنفسی مثالزدنی درکهکیلویه دربارهی برجام تأکید میکنند که «ملت ایران با رهنمودهای رهبر فرهیخته وبزرگوارش توانست پیروزی سیاسی و تاریخی به دست آوَرَد!» درحقیقت رهبری برجام را حتی پیروزی هم نمیدانند چه رسد به اینکه «پیروزی تاریخی!»بدانند؛ و آقای روحانی با صدایی بلند تکرار میکنند که نهتنها برجام یک پیروزیتاریخی است بلکه ضمناً محصول رهنمودهای رهبری است! واقعاً مشخص نیست با انتساب یکپیروزی به شخصی که خودش آن پیروزی را قبول ندارد چه کسی قرار است قانع شود! توقعدارند مردم قضاوتهای اعلامشدهی رهبری دربارهی برجام را باور کنند یا پیروزیهایی(!)که به نظرِ دولت بهدستآمده؟! آیا ممکن نیست کسانی اینگونه رفتارها را نوعیتشویشِ خواسته یا ناخواستهی اذهان عمومی در ابعاد کلان و ملی تلقی کنند؟!

فلانیدارد جواب فلان حرفِ آقا را میدهد!

در زمانهایهستیم که مردم مدام تلاش میکنند امید خود را از دست ندهند؛ و شوربختانه هرروزشاهد پینگپنگِ نظریِ جسورانهی برخی شخصیتها با سکاندارِ انقلاب هستند! یعنیانگار بعضیها منتظرند حضرت آقا چیزی در نقد ایدههایشان بگویند؛ تا به فاصلهیچند روز، جامعه را با واکنشهای علنیِ خود حیرتزده کنند. دیگر کسی نیست که متوجهیکبهدوهای آشکارِ بعضی آقایان با رهبر انقلاب نشده باشد اما انگار خیلی ازبزرگان تصمیم گرفتهاند ببینند و بشنوند و سکوت کنند و با شکسته شدنِ علنیِ«اعتباری که فهمِ مسلطِ رهبر انقلاب داشت» کنار بیایند.

حضرات یکلحظه پیش خودشان فکر نمیکنند رهبر صبوری که جلوی چشم مردم با او میدهندو میگیرند؛ قرار است در یکلحظهی حساس بتواند ملت را به نقطهای خاص و سرنوشتسازبکشاند. این آقایان گرچه اکثرشان درس سیاست بینالملل خواندهاند اما آنجایش راحتماً یادشان رفته که طبق ایدهی نوکلاسیکهای منتقدِ در وضعیتِ رقابت شدید میان قدرتهای منطقهای، هرگونه کاهش در«ظرفیتِ بسیجعمومی امکانات» میتواند دولتها را - در مقابله با تهدیدات - به انتخابِاستراتژیِ «تکرارهای پرهزینه» وادار کند. سادهاش اینکه؛ اگر خدایناکرده اعتبار و توان بسیج کنندگیِاستراتژیکِ رهبر گرانقدرمان با کودکصفتیِ بعضیها آسیب ببیند و مدعیان نیزنتوانند قدرتِ تودههای بزرگ مردم را در روز مبادا بسیج کنند؛ در مقابل تهدیداتِمتنوع، مجبور خواهیم شد با استراتژیهای نامتناسب و «تکراری» از منافع حیاتی کشورحراست کنیم! اینکه «یکی رهبری بگویند و یکی هم آقایان جواب دهند» در ظاهر شایدجالب و جذاب و خبری و هیجانانگیز به نظر برسد؛ اما و صد اما که فردایی در راه استکه حضرات برایش هیچ پیشبینی مشخصی ندارند.

جوابِرئیسجمهور را ندهید!

روشن است کسانیکه جواب دادنِ علنی به قضاوتهای رهبری، مجادلهی علنی و رسانهای با ایشان، وبدتر از همه، «موازنهی تأثیراتِ کلام ایشان بر افکار عمومی» را در پیش گرفتهاندحق ندارند توقع داشته باشند کسی این کار را در قبال خودشان نکند! روزنامهها را بهعزاخانه تبدیل کردهاند که چرا یک امامجمعه از هزاران امامجمعه، یک مورخ ازهزاران مورخ، و یک نمایندهی دلسوز از 290 نماینده مجلس به آقای روحانی معترض شدهاند!توگویی معترضانی که عدهای کاملاً معدودند و صدایشان به هیچ جا نمیرسد نیز بایدساکت و خفه شوند تا احساس فتحالفتوحِ برخی آقایان مخدوش نشود! اولاً «آزادی بیان»اگر شترسواری هم بود، دولادولا نمیشد(!) ثانیاً آن روز که از پینگپنگِ نظریِآشکارِ آقایان با رهبر انقلاب شاد و سرخوش میشدند و محافلشان گرم بود باید فکرِرفتاری که باب میشود میافتادند. تازه یادشان افتاده از معدودی امامان جمعه شاکیشوند(!) حالآنکه جامعهای که قضاوتها و رهنمودهای رهبرش احترام نداشته باشد و درتریبونهای رسمی، جوابِ هشدارهای او داده شود و از تأثیر کلامش بر مردم کاسته شود؛تکلیف بقیه سرانش روشن است. خودشان را پشت مفاهیمکشداری مثل «ارادهی ملت» قایم میکنند و نالهی گوشخراش سر میدهند که به «نمادارادهی ملت» توهین شده است! توگویی رهبر انقلاب نماد باورها و اعتقادات ملتنبودند وقتیکه در تریبونهای رسمی به فهمهای راهگشای ایشان «حملههای هوشمندانهو غیرمستقیم» میشد و برخی مسئولین طوری وانمود میکردند که انگار رهبر انقلاب نمیدانندچه خبر است و آنها میدانند! بعضی دقیقاً در وضعیتی که انتظار میرفت «باهوش»باشند و رهنمودهای خیرخواهانهی رهبری را دستمایهی اصلاحِ رفتار خود کنند و منفعتببرند؛ تریبونهای خود را دستمایهی خنثی کردنِ تأثیراتی کردهاند که قرار استرهنمودهای رهبری روی جامعه بگذارد! شوربختانه خیلی از بزرگان هم این واقعهی کمسابقهدر انقلاب اسلامی را مدتهاست میبینند و هنوز سکوت را ترجیح میدهند.

چندکلمه با آقای دکتر

جنابآقای روحانی! اجازه ندهید برخی بهظاهر حامیانِ خبیث، مردم را در انتخابِ بینِ شماو رهبر انقلاب قرار دهند! خدا میداند این به ضرر شماست؛ و خدا میداند دلسوزانِواقعیِ شما دلواپستان هستند؛ معلوم هم نیست چقدر فرصت دارید. وقتی رهبری بهوضوحبه مردم میگویند سفر هیئتهای خارجی هیچ تأثیر مثبتی برای کشور نداشته؛ تأکید مجددشما روی سفر 350 هیئت اقتصادی به ایران - در سخنرانی کهکیلویه – کاملاً به ضررشماست! نسبت به اطرافیانی که این ایدهها را مطرح میکنند تردید کنید. کسانی کهشمارا در مقابل قضاوتها و هشدارهای علنی و صریحِ رهبر انقلاب قرار میدهند دوستِشما نیستند جناب آقای رئیسجمهور! بعضی از روزنامهها و نشریاتی که این روزهاخودشان را حامی شما جا زدهاند و شبانهروز برایتان سینه چاک میکنند؛ در انتخاب92 تا لحظاتِ آخر نامزد دیگری داشتند؛ امروز هم مطمئن نیستند حامی شما بمانند یانه! یادتان نرود که تجدیدنظرطلبهای فتنهگر و زندان رفتههای 88 مملو از کینهاندو از علنی شدنِ شکاف میان ایدههای شما و قضاوتهای رهبری نهفقط لذت میبرند بلکهتغذیه میکنند! یادتان نرود که علنی شدنِ فاصلهی قضاوت شما با قضاوت رهبر انقلابقرار نیست برایتان «رأی آوری!» داشته باشد. هرکس این ایده را نزد شما مطرح کرد؛تردید نکنید مایل به رئیسجمهور شدنِ دوبارهی شما نیست!

مدیریت فناوری اطلاعات...