احمدی نژاد بر سر دو راهی ریاست جمهوری96

تحلیل سیاسیمهندس علی کاظمی؛

احمدی نژاد بر سر دوراهی آمدن یاانتظار!

مردی با کاپشنبهاری از این شهر به آن شهر سفر می کند و به سخنرانی درباره انسان جهانی و جهانانسانی می پردازد اما اکثرا این تحرکات را نشانه بازگشت مجدد احمدی نژاد به رقابتهای سیاسی تفسیر می کنند.

شعار «قسم به هرچی مَرده، احمدی برمیگرده»، در تمامی سفرهای محمود احمدی نژاد در چند ماه اخیرشنیده می شود. اما او واقعا قصد بازگشت مجدد به صحنه انتخابات ریاست جمهوری رادارد؟ این سوالی است که ذهن نه تنها ناظرین سیاسی بلکه قشرهای مختلفی از مردم رانیز به خود مشغول ساخته و پاسخ به آن نیز مبتنی بر حدس و گمان و کنار هم قرار دادننشانه های آمدن یا نیامدن است.

"من به دلیل كار مترو پیش آقای احمدینژاد رفته بودم. آن موقع هر دو برایریاستجمهوری اعلام كاندیداتوری كرده بودند. ایشان از من سوال كرد: «برای چه حاجآقا آمدند؟ البته با قصد دلسوزی كه ایشان پا به سن گذاشتهاند و در این كار اذیتمیشوند.» گفتند: حتی حاضرند به خاطر ایشان كنار بكشند، ولی چون خاستگاه رای منافراد خاصی هستند شاید كنار كشیدن من اثرگذار نباشد و اینكه گفت برای پرشورتر شدنانتخابات آمده است و بازهم تاكید كرد كه اگر حاج آقا فكر میكنند، بهتر است نباشد،حاضر است این كار را بكند... ولی پدر جدی نگرفتند."

سخنان بالا،بخشی از مصاحبه محسن هاشمی، فرزند هاشمی رفسنجانی با روزنامه آرمان در 11 آبان سالگذشته است. هاشمی رفسنجانی در سال 1384 نامزد انتخابات ریاست جمهوری بود ولی درمیان نامزدهای انتخاباتی، مردی کوتاه قامت و با ترکیبی ساده و بی آلایش بود، کهکمتر شناخته شده بود. محمود احمدی نژاد، شهردار تهران که از زمان اصولگرا شدنشورای شهر تهران، توانست آرای آنها را برای شهردا شدن، کسب کند اما تنها دو سالبعد، شهردار ناشناخته تهران، از خیابان بهشت به سمت پاستور نقل مکان کرد تا تمامیمعادلات سیاسی کشور برهم بخورد. در سال 1384 هیچ کس او را جدی نگرفته بود ولی اوتوانست رئیس جمهور شود!

یازده سال پس ازاولین سال ریاست جمهوری احمدی نژاد و کنار رفتن وی از قدرت در تابستان 1392، اوکاپشن بهاری مدل جدید خود را بر تن کرده، پاشنه کفشش را بالا کشیده و از این شهربه آن شهر، به سخنرانی های ارشادی در باب انقلاب، ولایت فقیه، استکبار ستیزی وگاهی طعن های سیاسی می پردازد. طعن هایی که از آن به عنوان نشانه بازگشت یاد میشود وبه سرعت در صدر اخبار رسانه های حامی دولت قرار می گیرد.

سبک وسنگین کردن شرایط بازگشت

با افزایشتحرکات رئیس جمهور سابق ایران، اولین حدسی که ذهن ها خطور می کند، تمایل او بهبازگشت است. در فصل تابستان، تعداد سفرهای احمدی نژاد بیشتر شد و برخی از فعالینسیاسی اصولگرا نیز از آمدن قطعی وی گفتند. به طور کلی نظرات پیرامون احمدی نژاد دردو دسته کلی قرار می گیرند و کسانی که در حد وسط قرار دارند بسیار اندک هستند.دسته ای به طور 100 درصدی مخالف بازگشت احمدی نژاد و حتی خواهان محاکمه وی به خاطربرخی از پرونده ها هستند ولی دسته ای دیگر، موافق کامل او و به دنبال ریاست جمهوریمجددش هستند.

اما ورای این مباحث، با واقع گرایی و سنجش رفتارهای گذشته احمدی نژاد و فعالیتهای امروز وی می توان به نتایجی با احتمالات بالا دست یافت. بر این اساس بایداذعان کرد، در عرصه سیاسی، کمتر بازیگری بدون در نظر گرفتن اهداف و منافع سیاسیدست به تحرک می زند و اغلب بازیگران سیاسی زمانی وارد میدان می شوند که قصد رسیدنبه هدفی را در سر داشته باشند. به طور معمول یکی از کارویژه های احزاب سیاسی،دستیابی به قدرت برای پیاده سازی برنامه های خود است. در نبود احزاب شناخته شده وقوی در ایران، این کارویژه ها در افراد فروکاسته می شود که به صورت قبیله ای دستبه تحرکات سیاسی زده و با تیم یا گروهی که در کنار خود دارد، در پی کسب قدرت است.

نمیتوان گفت که احمدی نژاد تنها برای ارشاد جامعه دست به افزایش تحرکات خود و سخنرانیهایی در نقش مصلح جامعه زده است. بدون شک او برنامه هایی برای کنش گری در عرصهسیاسی ایران در سال های آینده دارد. اما آیا او برای انتخابات اردیبهشت 96 برنامهدارد؟ و آیا اصولا احمدی نژاد برای بازگشت مجدد به قدرت، آنچنان عجله دارد که بافاصله کوتاه 4 ساله، خود را وارد گود کند؟ واقعیت امر حکایت از آن دارد که در صورتبه کار بردن عقلانیت توسط احمدی نژاد، وی هرگز وارد این معرکه در سال آینده نخواهدشد و با در نظر گرفتن احتمال شکست در این دوره، برگ های خود را برای سال 1400نخواهد سوزاند. این در حالیست که احمدی نژاد را بازیگر هوشمند در عرصه سیاسی میدانند که برای رسیدن به هدف، ممکن است مرزهای اخلاقی یا خطوط قرمز را نیز نادیدهبگیرد.

از سوی دیگر،سودای بازگشت به قدرت نه تنها مختص به احمدی نژاد بلکه میلی است که در اکثر روسایجمهور و نخست وزیر بعد از انقلاب وجود داشته است. میر حسین موسوی، هاشمی رفسنجانیو محمد خاتمی، تلاش خود را برای به دست گرفتن سکان ریاست جمهوری انجام داده اند.هاشمی و موسوی در رقابت های انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرده اند که هر دو راه بهجایی نبردند و خاتمی نیز تمایل خود را هرگز پنهان نساخت و به دلیل برخی از محاسباتاز تایید صلاحیت نشدن وارد گود نشد. احمدی نژاد نیز از این امر مستثنا نیست و باشناختی که از قدرت بالای ریاست جمهوری در ایران دارد، بار دیگر قصد مزه کردن این قدرترا دارد. اما ترس از دچار شدن به سرنوشت گذشتگان، شاید او را مجاب کند که عجلهنکند!

می توان یکی ازمحتمل ترین گزینه ها را نسبت به بازگشت احمدی نژاد به اظهارات اخیر رحیم مشایی،ارجاع داد. وی در سخنانی کوتاهی گفته است:"آقای احمدینژاد هم هیچبرنامهای برای این انتخابات ندارد و ایشان دراین دوره نامزد نمیشود."

هر چند وی درپاسخ به سوال دیگری مبنی بر بدون محافظ تردد کردن، گفته است که دوره آنها به پایانرسیده اما اینکه مشایی اذعان کرده احمدی نژاد در این دوره نامزد نمی شود، گویایبرنامه ریزی برای انتخابات سال 1400 است. در این میان از سوی برخی از رسانه هایاصولگرا به صورت غیرمستقیم، از دیدار رئیس جمهور سابق با رهبر معظم انقلاب منتشرشده که رهبر انقلاب وی را نسبت به حضور در انتخابات نهی کرده اند. به طور قاطع نمیتوان نسبت به این اخبار درگوشی و غیر مستند، تحلیل کرد و آمدن یا نیامدن احمدینژاد را مبتنی بر این شایعات قرار داد ولی با تحلیل واقع گرایانه می توان درصدآمدن او را در این دور از انتخابات بسیار پایین در نظر گرفت.

حال این سوال مطرح است، افزایش تحرکات احمدی نژاد در ماه های اخیر به چه دلیلاست؟ پاسخ به آن را نیز باید در رفتارها و هوشمندی احمدی نژاد جستجو کرد. اینبازیگر سیاسی، با درک این واقعیت که در صورت انزوا و گوشه نشینی در عالم سیاست،باید منتظر خوانده شدن فاتحه اش بود یا اینکه منتظر تحرک خاصی از سوی دیگران برایبازگشت مجددش باشد، سعی می کند خود را در کانون توجهات همچنان حفظ کند. میر حسینموسوی پس از 20 سال گوشه نشینی و دوری از عرصه سیاسی به رقابت ها پا گذاشت که عدمدرک وی از واقعیت های جامعه سال 88، باعث به بار آمدن فاجعه شد و شکست سنگینی نیزبرای وی رقم خورد. احمدی نژاد، به دنبال دوری از عرصه سیاسی نیست و می بایست هر ازچندگاهی در صدر اخبار قرار گیرد و به لطف رسانه های اصلاح طلب و حامی دولت،کوچکترین تحرک وی در صدر اخبار آنها قرار می گیرد.

تا انتخاباتاردیبهشت 96، 8 ماه باقی مانده و باید منتظر ماند تا در ماه های آینده، رقبای حسنروحانی مشخص شوند. حامیان دولت که از چند گزینه برای ورود به رقابت ها، احساسنگرانی می کردند و سبد آرای روحانی را در خطر می دیدند، با اتمام حجت حاج قاسمسلیمانی با شایعه سازان تا حدودی خیالشان راحت شد و در سوی دیگر، با بازارگرمی حولاخبار نیامدن احمدی نژاد، رد صلاحیت وی یا نهی شدن از سوی بزرگان نظام، حاشیهامنیت پیروزی روحانی در دور دوم را تضمین شده تر می بینند. اما با این وجود میبایست، از وقوع اتفاقات خارج از تحلیل ها و برنامه ریزی ها، به سادگی عبور نکرد وهرگونه احتمالی را در عرصه سیاسی ایران در نظر گرفت. به هر حال این احتمال نیز وجوددارد که احمدی نژاد یا خود وارد معرکه شود و یا با حمایت از فرد دیگری و از پشتصحنه، بازی انتخابات را پیچیده تر کند. باید احمدی نژاد را جدی گرفت

مدیریت فناوری اطلاعات...